parmakları tuşlarda bir kuğu gibi salınarak hareket ediyordu.
karşı kıyıyı rahatlıkla seçebileceğim bir göl bu hissettiğim. kemanların sesi rüzgar, idil biret'in parmaklarının sesi kanat çırpışım.
uçuyorum...
bir bahar öğleden sonrası sanki. sakin ve güvenli bir huzur var içimde.
ender sakpınar'ın şefliğinde iki saat süren bir terapiyle evimdeyim şimdi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder